1430295313_th

ΙΔΡΥΜΑ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΣΤΗΝ VARDARSKA.

ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΟΤΟΤΥΠΟΥ

OPEN SOCIETY FOUNDATION IN MACEDONIA

Mirka Velinovska, Milenko Nedelkovski

Ο εκλεγμένος Βλαντιμίρ Μίλτσιν ήταν προσωπικός αγαπημένος του Kiro Gligorov (Πρώτος Πρόεδρος της ανεξάρτητης δημοκρατίας της Μακεδονίας, κοντά στον JB Tito) που ήθελε επίσης να χρησιμοποιήσει τον Milcin για να συνεργαστεί με τη μακεδονική διασπορά στις ΗΠΑ.

Παρόλο που επίσημα, τα ιδρυτικά έγγραφα ανέφεραν ότι το Ίδρυμα θα ασχοληθεί με τη βοήθεια και τη χρηματοδότηση του επονομαζόμενου πολιτικού τομέα, δηλαδή των μη κυβερνητικών οργανώσεων για την ευαισθητοποίηση των πολιτών ως είδος ελέγχου των κρατικών θεσμών, η πραγματική δέσμευση εστιάστηκε αυστηρά σε ένα μόνο στόχο από την αρχή.

Αυτός ήταν ο έλεγχος των μέσων ενημέρωσης και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ως ένα ευρύ δίκτυο προπαγάνδας που θα μπορούσε να ελέγξει την κρατική πολιτική, δηλαδή τα πολιτικά κόμματα.

Πρόκειται για σχέδιο που είχε σχέδιο να ξεπεράσει το έδαφος και να το ελέγξει. Προκειμένου να επιτευχθεί η ιδέα με εύκολο τρόπο και χωρίς πολιτικά εμπόδια από την κυβέρνηση εκείνη την εποχή (LCM, δηλαδή LCM-PDP, δηλαδή SDSM, διάδοχοι του Κομμουνιστικού Κόμματος) και της αντιπολίτευσης (VMRO-DPMNE) για τη Μακεδονία ως μη αναγνωρισμένη χώρα με τις κυρώσεις που επέβαλε το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας, την οποία η πΓΔΜ δέχθηκε να συμμορφωθεί (και δεν έπρεπε επειδή δεν ήταν μέλος του ΟΗΕ) και τον μονομερή εμπορικό αποκλεισμό της Ελλάδας στη Μακεδονία έγκριση της ΕΟΚ) ως μορφή πίεσης για την αλλαγή του ονόματος, ο Γιώργος Σόρος ενέκρινε δάνειο ύψους 19 εκατομμυρίων δολαρίων για προμήθεια πετρελαίου μέσω της Βουλγαρίας, δηλαδή της Τουρκίας.

Ο Σόρος ήθελε να χρησιμοποιήσει το δάνειο αυτό ως πολιτικό σημείο, κι έτσι στο δρόμο του στην Ελλάδα, στο Κοινοβούλιο της πΓΔΜ, απευθυνόμενος στους βουλευτές, εξέφρασε την πρότασή του να μετονομάσει τη χώρα σε «Σλαβο-Μακεδονία». Όλοι αυτοί, όπως ο Κίρο Γκλιγκόροφ, το απέρριψαν και ο Σόρος το πήρε ως έλλειψη σεβασμού για το πρόσωπό του (δήλωση που δόθηκε στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης στη Θεσσαλονίκη). Ωστόσο, γι ‘αυτόν τον λόγο πραγματοποιήθηκε αμέσως η πραγματική ατζέντα του έργου «Ανοικτή Κοινωνία».

sg3g20 (2)

Η ιδέα του εκτελεστικού διευθυντή Milcin, σύμφωνα με τα λόγια του, ήταν μεσσιανική. Είπε ότι βλέπει τον εαυτό του ως Ignatius of Loyola που θέλει να παραγάγει τους Ιησουίτες ή την ελίτ. Έτσι, ήταν ένα είδος αποστολής ενός εξαιρετικά ναρκισσιστικού ατόμου που πάσχει από πολλαπλές διαταραχές προσωπικότητας που τρέχουν στην οικογένειά του.

Προσπάθησε να το επιτύχει μέσω του επαγγέλματός του ως σκηνοθέτης όταν άρχισε να δουλεύει με νέους κάτω των 18 ετών στα γυμνάσια. Και ποτέ δεν ήταν επιτυχής λόγω του αλαζονικού, ψυχρού και επιθετικού χαρακτήρα του. Ωστόσο, ως διευθυντής του Ιδρύματος, υποστηριζόμενο από πολλά χρήματα, η ιδέα του έγινε επιτυχημένη. Το αποτέλεσμα του ότι είναι διευθυντής για 23 χρόνια είναι ορατό παντού.

Το δίκτυο Soros είναι εγκατεστημένο και λειτουργικό. Οι νέοι Μακεδόνες δημοσιογράφοι και οι λεγόμενοι διανοούμενοι έχουν καλλιεργηθεί ως μανιτάρια σε ένα υπόγειο. Προχωρούσαν τόσο επαγγελματικά όσο και οικονομικά.

Οι τελευταίοι έλαβαν αμοιβές για τις φερόμενες επιστημονικές εργασίες, οι οποίες ούτε δημοσιεύθηκαν ούτε αξιολογήθηκαν οπουδήποτε. Ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο ως μέρος του δικτύου των αξιωματούχων του Soros που διοργάνωσαν συζητήσεις και διασκέψεις σχετικά με ορισμένα θέματα για τα οποία πληρώνονταν exuberantly.

Αντί της δημοσιογραφίας και της επιστήμης, το δίκτυο των «Σοροζωϊδών» πωλούσε την προπαγάνδα του Σόρο (και της CIA). Οι ιδιοκτήτες των μέσων μαζικής ενημέρωσης, του συντακτικού προσωπικού και των πολιτικών εξελίχθηκαν σιγά-σιγά αδύναμα μπροστά στο δίκτυο, που θα μπορούσαν να αλλάξουν τη ζωή τους τη νύχτα.

Μια δική της ιστορία ήταν οι αποκαλούμενοι Μακεδόνες διανοούμενοι, οι οποίοι εξαιτίας της έλλειψης αντικειμενικής αξιολόγησης, εξαρτώνταν από τα χρήματα του Σόρου που χρησίμευαν για να χρηματοδοτήσουν τις δικές τους άσχετες επιστημονικές εργασίες που δεν μπορούσαν να βρουν ούτε το πιο αδύναμο φίλτρο επιστημονικής σημασίας. Σε συνεργασία με τους υπάρχοντες πολιτικούς, έκαναν το περιβάλλον των ‘χρηστών ηλίθιοι’ οι οποίοι, χωρίς αντιρρήσεις, διεκπεραίωσαν τα καθήκοντα που τους ανατέθηκαν από τον Μιλτσίν στη Μακεδονία.

Υπάρχουν πολλά αποδεικτικά στοιχεία που δείχνουν ότι πίσω από κάθε απόπειρα αντιτρομολόγων, πραξικοπήματος και παρόμοιων και ιδιαίτερα της παραγωγής κρίσεων στη Μακεδονία, υπήρξε η υπογραφή του Vladimir Milcin και του Soros. Όλες οι διακρατικές εντάσεις, οι πολιτικές κρίσεις και οι αντιπαραθέσεις, οι επαναστάσεις των Μαϊντάν, οι πρόωρες εκλογές οργανώνονται από αυτά τα ΜΜΕ και την πνευματική ομαδοποίηση. Είναι ιδιαίτερα ορατή από το 2006.

Μαζί με το δίκτυο που λειτουργεί περιφερειακά με έδρα τη Βουδαπέστη, σε στενή συνεργασία με τον KANVAS της Srga Popovik ή την αντίσταση του Dragan Gilas και του Soros της Sonja Licht σε συνεργασία με το Δημοκρατικό Κόμμα του Μπόρις Ο Τάντιτς ή οι φιλελεύθεροι δημοκράτες του Chedomir Jovanovik, ο Σόρος είναι καλά οργανωμένος και μέχρι πρόσφατα διαχειριζόταν την πολιτική ζωή στη Σερβία. Η κατάσταση στην Ουγγαρία είναι η ίδια.

vardarska-1

Τα πρώτα χρήματα δόθηκαν για να καταλάβουν το ραδιοφωνικό χώρο σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Στη συνέχεια συνεχίστηκε με τους τηλεοπτικούς σταθμούς με τη συμπερίληψη του σταθμού A1 TV (πρώην ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό στη Μακεδονία) στο δίκτυο και την ατομική προσπέραση του ιδιωτικού και εμπορικού τομέα μέσω συνεργασίας με επιλεγμένους δημοσιογράφους.

Τέλος, το 1995 ο Σόρος ξεκίνησε την κατάκτηση των έντυπων μέσων ενημέρωσης. Πρώτα αγόρασε το τυπογραφείο (Ευρώπη 92 στο Kocani) και στη συνέχεια ίδρυσε την ημερήσια εφημερίδα ‘Dnevnik’ των οποίων τα στελέχη διαχείρισης έγιναν χρήστες των τελών του Soros. Άρχισαν την προετοιμασία του εδάφους για τις εκλογές του 1998, τις οποίες διαχειρίζεται απευθείας η Madeleine Albright ως «αλλαγές» με την προώθηση πολιτικών με ‘δεξί κύμα’ με δεξίωση. Κάποιοι ανεξάρτητοι και επαγγελματίες δημοσιογράφοι κατανοούσαν το σχέδιο και το συζήτησαν με τον Χριστόφορο Χιλ, πρεσβευτή των ΗΠΑ εκείνης της εποχής στη Μακεδονία.

Στη συνέχεια, κάλεσε από την Αυστρία να δώσει τη δήλωση που ήταν γεμάτη κυνισμό: ‘Ο λαός της Μακεδονίας τίθεται σε δοκιμασία τώρα και θα δούμε αν είναι πολιτικά ώριμοι ή θα πρέπει να επιστρέψουν σε νηπιαγωγείο’.

Οι Μακεδόνες ψηφοφόροι δεν πέρασαν τη δοκιμασία. Έπεσαν για το τέχνασμα των λεγόμενων δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Ταϊβάν που υποσχέθηκαν στους ψηφοφόρους που εξαντλήθηκαν από τη μετάβαση από τον Vasil Tupurkovski, τον ηγέτη του ad hoc τμήματος Δημοκρατικής Εναλλακτικής κατά τη διάρκεια του προεκλογικού τροχόσπιτου του ‘νέου συνασπισμού κύματος’ Το αποτέλεσμα της «νίκης» του Μπόρις Τραϊκόφσκι (ο δεύτερος πρόεδρος της πΓΔΜ που σκοτώθηκε στο ατύχημα του αεροπλάνου) στις προεδρικές εκλογές ήταν ένα αμιγώς πλαστό συμφωνημένο με την ηγεσία του SDSM (που πρότεινε τον χειρότερο πιθανό υποψήφιο για αυτή τη θέση, δηλαδή τον Τίτο Πέτκοβσκι).

Ωστόσο, μετά τον πρώτο γύρο, τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι άνθρωποι ήταν ώριμοι, επειδή ο χειρότερος υποψήφιος Πέτκοβσκι οδηγούσε με 150.000 ψήφους ακόμη. Στη συνέχεια, ο Madeleine Albright, ο διευθύνων σύμβουλος του Κρατικού Τμήματος, παρενέβη άμεσα στέλνοντας χαιρετισμούς για τη νίκη του Μπόρις Τραϊκόφσκι. Ήταν σαφές ότι η Μακεδονία βρισκόταν στη μέση μιας πλαστογραφίας.

Το εκλογικό σώμα της πΓΔΜ αγνόησε τις ‘οδηγίες προπαγάνδας’ που έδωσε η Ανοιχτή Κοινωνία του Σόρος. Ακολούθησε το επεισόδιο της ‘αναγνώρισης της Ταϊβάν’ για το οποίο η πΓΔΜ πληρώνει ακριβά ακόμη και σήμερα. Στην πραγματικότητα, κατόπιν αιτήματος του Kiro Gligorov, μέσω του Boutros Boutros Ghali (Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ) και μέσω της ΣΣ, της Μακεδονίας που δεν ήταν ακόμη μέλος του ΟΗΕ και δεν είχε αναγνωρισμένα διακρατικά σύνορα με τη Γιουγκοσλαβία και για λόγους ασφάλειας, για διεθνή παρακολούθηση στα βόρεια σύνορα. Η αποστολή εγκρίθηκε και ως UNPREDEP επεκτάθηκε στη διοικητική γραμμή.

Οι Κινέζοι διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην αποστολή. Μετά την αναγνώριση της Ταϊβάν, η οποία ήταν πρωτοβουλία του Βασίλη Tupupkovski (ηγέτης της κομμουνιστικής νεολαίας στην εποχή του Τίτο), η PR Κίνα αποσύρθηκε από την αποστολή και ουσιαστικά έκλεισε το UNPREDEP, με αποτέλεσμα η πΓΔΜ να παραμείνει χωρίς αναγνωρισμένα διακρατικά σύνορα και χωρίς παρακολούθηση ασφάλειας στη βόρεια πλευρά.

Η Π.Γ. Κίνα έκλεισε επίσης την πρεσβεία της στα Σκόπια, ενώ στη ΝΔ η Μακεδονία εξαρτιόταν πλήρως από τη βούληση των ΗΠΑ και των δύο ευρωπαίων εταίρων. Αυτό οδήγησε αναπόφευκτα στην επόμενη φάση, την οποία περάσαμε μετά τη δολοφονία του Κιρό Γκλιγκόροφ (επέζησε).

Από αυτή την απόσταση θα μπορούσε να συναχθεί το συμπέρασμα ότι ο σκοπός εκείνων που το διέταξαν ήταν με την εξάλειψή του να φέρει στην εξουσία την ομάδα της SDSM η οποία μεμονωμένα και μέσω διαφορετικών μορφών συνεργασίας είχε ήδη συμφωνήσει να αποσυγκροτήσει τη Μακεδονία ως κράτος. Δυστυχώς γι ‘αυτούς, ο Γκλίγκοροφ επέζησε της δολοφονίας και ξεκίνησε τη δεύτερη θητεία του ως αρχηγού κράτους.

Τα σχέδια έπρεπε να αναβληθούν για να μην ανακαλυφθούν οι εγχώριοι εκτελεστές της δολοφονίας. Κανένας δεν είχε λογοδοτηθεί για την πράξη, δεν υπήρξε αξιόλογη έρευνα, δεν υπήρξε υπόθεση καταχωρισμένη στο δικαστήριο, δεν υπήρχε πολιτική ευθύνη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο συνασπισμός για αλλαγή και νέοι ηγέτες ξεκίνησε απευθείας από την Ουάσινγκτον το 1998.

Σκοπός ήταν να τεθεί σε λειτουργία το πακέτο επανεισδοχής το οποίο ‘σιωπηλά’ προωθούσε τα άρθρα ενός νόμου που αναφερόταν σε μια κοινή προστασία των συνόρων που αναπτύχθηκε από τις ΗΠΑ

Ο στρατός και οι εκπαιδευτές MPRI (L-3 MPRI, είναι ένας παγκόσμιος πάροχος υπηρεσιών ιδιωτικών στρατιωτικών αναδόχων.) Προσφέρει ένα ευρύ φάσμα επαγγελματικών υπηρεσιών τόσο σε δημόσιους όσο και σε ιδιωτικούς πελάτες, κυρίως στο Υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ, Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, οργανώσεις επιβολής του νόμου, ξένες κυβερνήσεις, κυβερνητικές υπηρεσίες και εμπορικές επιχειρήσεις).

Είναι ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι στην πρώτη προσπάθεια αυτής της λύσης ο ρώσος πρεσβευτής αντέδρασε έντονα και απέστειλε ένα σημείωμα διαμαρτυρίας στον Υπουργό Εξωτερικών Blagoj Handziski, αλλά αυτό δεν ελήφθη σοβαρά υπόψη και η κοινή προστασία των συνόρων εφαρμόστηκε μετά τον πόλεμο το 2001.

DKLcdx4WAAAhVkC (2)

Το ίδρυμα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον αλβανικό πληθυσμό. Επένδυσε πολλά χρήματα για την ίδρυση των αλβανικών μέσων μαζικής ενημέρωσης και των διανοουμένων που έπρεπε να επιτελέσουν τα καθήκοντά τους και ακόμη και σήμερα όλοι τους γίνονται ενεργοί όποτε το ζητήσουν οι Milcin.

Η αναγνώριση του κράτους του Κοσσυφοπεδίου ήταν το έργο Soros. Στην Μακεδονία, ο Saso Ordanovski, ο Guner Ismail μαζί με τους ομολόγους του Σόρος-Ουάσινγκτον από το Κοσσυφοπέδιο, όπως ο Βέτον Σούρου και άλλοι, το υποστήριζαν με τη χρήση προπαγάνδας. Ένα άλλο έργο ήταν η ίδρυση αλβανικών ‘μη κυβερνητικών’ οργανώσεων όπως ‘Razbudi se (Awake)’, ‘Civil’, αλλά και εφημερίδες, τοπικοί ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί, καθώς και πύλες. Μαζί με την μακεδονική «Ταξίαρτη Αρχι», «Τραγουδώντας τα Σκόπια» και «Πλατεία Ελευθερίας», που είναι προσωπική δημιουργία του σκηνοθέτη Milcin, επιτέθηκαν στο κυβερνητικό έργο «Σκόπια 2014».

Ο σκοπός ήταν να προκαλέσει διακρατική σύγκρουση για την κατασκευή του κέντρου της πόλης σε νεοκλασικό στυλ. Το επιλεγμένο στυλ ονομάστηκε μονοεθνική αρχιτεκτονική έκφραση του μακεδονικού εθνοτικού εθνικισμού. Υπήρξε μια προσπάθεια για μια εξέγερση για την καταπολέμηση των διακρίσεων εις βάρος των ομοφυλοφίλων.

Υπήρξε επίσης μια ανεπιτυχής επίθεση κατά της MOC (Ορθόδοξη Εκκλησία της ΠΓΔΜ) ως μαρτυρία του ορθόδοξου σοβινισμού ενάντια στην ισλαμική θρησκευτική κοινότητα, παρόλο που η παρουσία της Σαουδικής Αραβίας μπορούσε να δει παντού. Παρ ‘όλα αυτά, αυτά τα σενάρια απέτυχαν ακόμα κι αν προσπαθούν να τα ενεργοποιούν από καιρό σε καιρό. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι η δολοφονία πέντε ψαράδων κοντά στα Σκόπια την Μεγάλη Πέμπτη πριν από το Πάσχα (2012).

Ή φέτος τον Ιανουάριο για τους Θεοφανισμούς, όταν μια ομάδα ισλαμιστών από τη Συρία μεταφέρθηκε στη Μακεδονία μέσω της Τουρκίας και της Βουλγαρίας και ήταν Αλβανοί από το Κοσσυφοπέδιο που είχαν την πρόθεση να σφαγιάσουν τον κολυμβητή στα ύδατα του ποταμού Βάρδα και της λίμνης Οχρίδας.

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Milcin ήταν αρκετά αόρατος ενώ η SDSM βρισκόταν στην εξουσία (μέχρι το 1998) και τα δύο πρώτα χρόνια όταν ήρθε στην εξουσία το ‘νέο κύμα’ των πολιτικών από το VMRO-DPMNE μαζί με την Δημοκρατική Εναλλακτική. Ξαφνικά, το 1999 έγινε έντονα ενεργός, και κατά τη διάρκεια του πολέμου το 2001 διαδραμάτισε βασικό ρόλο στην αναστολή της χώρας για να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Το πέτυχε ενεργοποιώντας τα μέσα ενημέρωσης, τους διανοούμενους και τους πολιτικούς που χρησιμοποίησαν τα κεφάλαια του Soros. Η χώρα συνθηκολόγησε ως αποτέλεσμα των εκβιασμών και της δυσπιστίας.

Η τηλεφωνική παρακολούθηση πραγματοποιήθηκε όπως από την κυβέρνηση με τον ίδιο τρόπο όπως και τώρα και με την υποστήριξη των ίδιων δομών του Μ.Α. (Υπουργείο Εσωτερικών) που αυτή τη φορά είχαν αλιευθεί στην πράξη. Το ίδιο σενάριο χρησιμοποιήθηκε επίσης για την προετοιμασία αυτού του ‘πιτσιτσ’. Αλλά τώρα η πλειοψηφία των ανθρώπων όχι μόνο θυμήθηκε το παρελθόν, αλλά και έχασε εντελώς την εμπιστοσύνη στο δίκτυο Soros. Τα μέσα ενημέρωσης όπου οι ‘Ιησουίτες’ που εκπαιδεύονται από το Ινστιτούτο Ανοικτής Κοινωνίας εισπράττουν αμοιβές, αλλά δεν κατόρθωσαν να κερδίσουν τους ανθρώπους.

Οι εκκλήσεις τους να είναι ενάρετοι ως Ουκρανοί ή να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ούγγρων και των ομοειδών δεν έλαβαν θετική ανταπόκριση. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο τα παιδιά και οι φοιτητές χειραγωγούνται τώρα μέσω ad hoc ‘ολομέλειας’ και καλούνται για εξέγερση ενάντια στις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις. Το επίπεδο παραλογισμού των αιτημάτων αυτών αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, υποστηριζόμενοι από καθηγητές και καθηγητές, απαιτούν να μην έχουν μαθηματική εξέταση για την κρατική matura.

Ως αποτέλεσμα, υπήρξε επίθεση στο συνοριακό σταθμό, δηλαδή στο συνοριακό αστυνομικό τμήμα στο Goshince (πριν από 10 ημέρες). Αν και η λογική έδειξε ότι οι ΗΠΑ και οι ευρωπαίοι εταίροι της δεν θα προσπαθούσαν να αποσταθεροποιήσουν τη Μακεδονία με τον ίδιο τρόπο όπως το 2001 με τη χρήση των Αλβανών από το Κοσσυφοπέδιο, συνέβη επειδή η ομάδα του Soros απέτυχε δραστικά.

Στην πραγματικότητα, οι ΗΠΑ δεν ήθελαν να φέρουν στην επιφάνεια τους Αλβανούς πέρυσι λόγω της Ρωσίας, η οποία μετά την επιχείρηση στην Κριμαία, η πιθανή περιφερειακή αποσταθεροποίηση μέσω του Κοσσυφοπεδίου και η επίθεση κατά της Μακεδονίας θα θεωρούνταν ως απόδειξη ότι οι ΗΠΑ και η ΕΕ, Η αποστολή του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στο Κοσσυφοπέδιο είναι μια αποτυχία.

Τα Βαλκάνια δεν έχουν σταθεροποιηθεί και το Κοσσυφοπέδιο ως κράτος δεν αποτελεί εγγύηση σταθερότητας. Αντιθέτως, είναι εξαγωγέας αποσταθεροποίησης. Ωστόσο, παρά τη λογική, άρχισε τώρα στην πΓΔΜ, η οποία αποτελεί απόδειξη ενός παιχνιδιού πανικού και χαμένη νεύρα υπό την πίεση του χρόνου.

vardarska1george-soros-1940x1294

Και τώρα, γιατί οι ΗΠΑ θέλουν τόσο πολύ να σχετικοποιήσουν τη Βόρεια και από καιρό σε καιρό ολόκληρα τα βορειοδυτικά σύνορα της Μακεδονίας; Ο λόγος είναι απλός και μπορεί να ανιχνευθεί με την πάροδο του χρόνου, όταν το Ινστιτούτο Carter για τη Δημοκρατία το 1993 προετοίμαζε το υλικό για την εκατονταετηρίδα του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου με έμφαση στους βαλκανικούς πολέμους αλλά και στην περιοχή του Καυκάσου στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου μια ανατύπωση των εκθέσεων Carnegie-Aspen.

Σύμφωνα με το στρατιωτικό δόγμα του αμερικανικού στρατού, τα Βαλκάνια (το δυτικό τμήμα) και η περιοχή του Ευρύτερου Καυκάσου στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου είναι περιοχές χωροταξικά συμπαγείς που δεν πρέπει να επιβαρύνονται από διεθνή σύνορα. Σχεδόν ή λιγότερο είναι παρόμοιο με την τρέχουσα υλοποίηση του έργου του Ισλαμικού κράτους. Αυτή είναι η εξάλειψη των συνόρων μεταξύ των χωρών και η ίδρυση μιας εδαφικής μονάδας.

Για να επιτευχθεί αυτό, χρειαζόταν να αγνοήσουμε τα υπάρχοντα σύνορα και να σπάσουμε την παραδοσιακή και κρατική και πολιτική συνέχεια. Ήταν εύκολο για τη Μακεδονία επειδή ο Σλόμπονταν Μιλόσεβικ, μετά από αίτημα της Ελλάδας, απέρριψε την αναγνώριση των συνόρων μέχρι το 1996. Η πρώτη οριοθέτηση έγινε από τον Υπουργό Εσωτερικών της FRY Milutinovik (πρώην πρεσβευτή της SFRY στην Ελλάδα) και τον Λούμπομιρ Φρτσκόφσκι, Εσωτερικών Υποθέσεων μέχρι το 1995 και Υπουργός Εξωτερικών Υποθέσεων στις κυβερνήσεις του SDSM από το 1995 έως το 1997, οι οποίοι ανοιχτά και αμοιβές ασχολούνται με τα αμερικανο-ελληνικά συμφέροντα (απομνημονεύματα του Gligorov και του Andov).

Λόγω του Kiro Gligorov που ανήκε στην παλιά πολιτική σχολή του SFRY, αυτές οι επιθυμίες των ΗΠΑ ήταν δύσκολο να επιτευχθούν. Η λειτουργία πήγε αργά και με πολύ καμουφλάζ. Ο Γκλιγκόροφ δεν ήταν μεγάλος υποστηρικτής του ΝΑΤΟ. Προτίμησε την στρατιωτική ουδετερότητα και την ένταξη στην ΕΕ με αργό ρυθμό. Προήγαγε πολιτική ενεργού ουδετερότητας και ισορροπίας προς τους γείτονες και τα κέντρα εξουσίας. Δεν ταιριάζει με τους «εταίρους» της Μακεδονίας που ήταν ήδη τοποθετημένοι στο στρατό, δηλαδή στο Υπουργείο Άμυνας και στην Αστυνομία, καθώς και στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Ο νόμος για την επανεισδοχή χρησιμοποιήθηκε και μέσω της πρόσθετης δέσμης νόμων το έργο προώθησε επίσης το έργο σχετικά με την κοινή προστασία των συνόρων με την ΟΔΓ. Ωστόσο, τέθηκε σε ισχύ μετά το 2001 και τώρα που υπάρχει ήδη διακρατικά σύνορα με το Κοσσυφοπέδιο, ο πρώην αμερικανός πρεσβευτής Lawrence Butler μπροστά στα ΜΜΕ και παρουσία των εκπροσώπων του Στρατού κατέδειξε φυσικά ότι δεν υπήρχαν φυσικά σύνορα μεταξύ Μακεδονίας και Κοσσυφοπεδίου .

Έτσι, αυτή η πρόσφατη επίθεση είναι μια επίδειξη του ίδιου μηνύματος το οποίο προηγουμένως είχε την πολιτική του μορφή. Ο αλβανός πρόεδρος Edi Rama δήλωσε ότι εάν η πΓΔΜ δεν ενταχθεί στο ΝΑΤΟ, θα ενεργοποιηθεί η φυσική μονάδα του παν-αλβανικού κράτους. Δεδομένου ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι ένα προτεκτοράτο του ΝΑΤΟ και το οποίο διαχειρίζεται η ΕΕ, είναι ενδιαφέρον ότι το περιστατικό Goshince δεν σχολιάστηκε από καμία από τις δύο αυτές δομές. Είναι προφανές ότι πρόκειται για δοκιμαστική δοκιμή για την εκτίμηση του εδάφους και των αντιδράσεων της χώρας.

Εν πάση περιπτώσει, το πράγμα που δεν συμβαίνει σύμφωνα με το σχέδιο είναι η ισχυρή βούληση των Μακεδόνων πολιτών οι οποίοι μετά από δυόμισι δεκαετίες ψυχολογικής τρομοκρατίας και μόνιμων αποκλεισμών προφανώς πέρασαν τελικά τη φάση των νηπιαγωγείων και δεν εμπιστεύονται πια την προπαγάνδα και την δίκτυα που διαδίδονται. Έχουν χάσει την εμπιστοσύνη στο ‘ιδανικό’ της ΕΕ και του ΝΑΤΟ ως ‘μόνη επιλογή’ και ζητούν από το κράτος να ξεπεράσει αποτελεσματικά αυτή την κρίση. Αυτή τη φορά μιλάμε για μια κρίσιμη φάση για τη Μακεδονία.

Πρέπει να παίξει προσεκτικά λόγω του περιβαλλοντικού (ευρωατλαντικού), λόγω των εσωτερικά εγκατεστημένων δομών και δικτύων, λόγω της εθνοτικής σύνθεσης του πληθυσμού και των γειτόνων που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το αμφισβητούν για ιστορικούς λόγους. Οι προτεραιότητές της θα πρέπει να είναι η διακοπή των δικτύων, η ανανέωση των κομμάτων, ο επαναπροσδιορισμός της μακεδονικής κρατικής πολιτικής, σύμφωνα με τη νέα παγκόσμια πραγματικότητα, η μεταρρύθμιση της εκπαίδευσης και η εισαγωγή υψηλών προτύπων, η απελευθέρωση του χώρου των μέσων ενημέρωσης από τους κλώνους Soros.